yatsam bi türlü yatmasam ismail türüt..

uykusuzluk başımı döndürdü. güneşi görüp heyecanlanıyorum. tatil yaramaz mı insana hiç? geceleri uyanık gündüzleri bulanık bakıyorum ekrana; bilgisayar olur televizyon olur.. 3-4 saat yatıp en son pes edip kalkıyorum. 3. gün yorgun düşüp sızmazsam uyuyamıyorum. yatmasam olmuyor, yatsam olamıyor. insan her gözü daldığında benzer rüyaları görmez arkadaşım, rüya dediysem sıkıntılı şeyler bunlar. koşamamak, kaçamamak, düşememek, ölememek… bol me’li mastarlı rüyalar.. rüya görmemek için gözümü kapamıyorum.. gözümün önünden ismail türüt’ler geçiyo! akçakoca fındık festivalinde gibiyim.. tek aktivite haşlanmış mısır ve incik boncuk satan tezgahlar..
bugün ramiz dayı’nın gözüyle konuştum kendimle. “uyumalısın yeğen” dedim. “çok da konuşup kafa açmak istemiyorum yeğen. uyu işte aminiyum”