23 Ocak 2010 Cumartesi

Gol Olur.

Başlama vuruşunu doktor yapmıştı. Dar alanda kısa küfürleşmeler yaşadım hayatla.
İyice arkama yaslandım, skora yatıyorum. Kaleyi görünce vuruyorum. Geri çekildim ama hiç çekilmiyorum bu dakikalarda.
Hayata yabancı sınırlaması geldiğinden beri zoraki tanıdık selamı veriyorum, asist yapan oluyor tabi; "dokunsalar gol olacak gibiyim."
Yedekte beklettiğim kurtarıcı hayallerim var, sakatlandıkça aslarım, oyuna sokuyorum. Skor ne olursa olsun maçı bırakmıyorum, hayat 90 dakika biliyorum. Bittiğinde maç, sıcak bir düş alıyorum hemen, önümüzdeki maçları düşlüyorum.

hayat yuvarlak; bu güzellig hiç bitmesin.

0 yorum: