5 Ocak 2010 Salı

Oh Kabusmuş..

Bilinçsizce koşuyorum. Gitmek ister gibi atmıyorum adımlarımı. Açabildiğim kadar çok açıyorum adımlarımın arasını ama bir o kadar yakına basıyorum. Koşmaktan kastım, sanki kaçıyorum ama beni geriye çeken bir şeyler var. Daha hızlı daha sert daha sağlam basıyorum sanki bu sefer uzaklaşıyorum. Derken nefesi ensemde işte yine...

Uyanıyorum. Çok içli bir "oh be!" çekiyorum. Gözüm karanlığa alışmış olmalı, her yer aydınlık. Ama net değil. kalkıyorum, duvarlara dokunarak ilerlemeye çalışıyorum odanın içinde. "Pencere neden kapalı, açmıştım" diye sayıklıyorum. Kapının yerini biliyorum ama orada değil. Dikkatlice bakıyorum, netliyorum her yeri. Burası olduğumu sandığım yer değil. Korkuyorum aynı heyecanı duyuyorum ensemde. Sert bir el iti veriyor, paniğimi. Koşuyorum. Duvar yok. Kapıyı buluyorum, kolu buluyorum.. kilidi açamıyorum...


Kan ter içinde uyandım. Bu gece, daha demin hatta; bir kabustan bir kabusa uzandım. Bir uykudan bir uykuya uyandım. Koştum, sendeledim düştüm kalktım, son düştüğüm düşte uyuya kaldım. Boynumda bir nefesdi bu gece, çok soğuk, çok hızlı. her defasında kurtuldum sandım!..

Perdeleri ve pencereyi açmışım yatmadan, rüzgar hafifçe perdeyi titretiyor. Tavanda sokak lambası ve rüzgarın ışık oyunu. Biraz izledim, tiyatroda uykusu gelen çocuklar gibi homurdanasım var. Salyalarımı günlerdir üstümde olan tişörte sildim. Çabuk kuruması tercihim, biliyorum bir kaç gün daha üstümde olacak..

Tavanda perdenin silüeti gözüme takılıyor. Sanki koşan bir adam gibi; zayıf, uzun bir adam. "Korkmuş mu?" Bakmamaya çalışıp kendimi tuşlara konsantre etmeliyim. Tuşlar?
Tuşların yerleri değişik. Hareket ediyor. tüm harfler yer değiştiriyor. Üçü hariç hepsi bulanık ve hareketli. "K,O.. koş mu!!"

tüm gücümle koşmaya başladım ve iki metre ötede duran cama düşer adımlarla dakikalarca koştum sanki.

Artık yüzümü yalıyordu rüzgar. Tıpkı ensemdeki gibi, ağır, çürümüş, soğuk bir nefes kokusu.. Düşmeyi ve kurtulmayı planlarken, umarken, sonsuza giden bir kestirmenin içindeydim sanki. "Şimdi! Hadi şimdi!"

Uyandım. Pencere açık. Sokak lambası titreyerek yanıyor. Kalkmaya cesaret edemedim. Korkumu yumdum, uyudum.

tarih:dün gece
tlgpnr

0 yorum: